วันนี้ก็ไปร.ร.ตามปกติ
แต่โรงเรียนดูเงียบไงก็ไม่รู้
คงเป็นเพราะพี่ม.6ไม่มาโรงเรียนกันมั้งนะ
เดาเอา
พวกเรา เต็นท์ โซ่ง นู๋ฝิ่น
ก็รอกันให้มาครบองค์
ก็ลงไปกินข้าวเช้าเหมือนทุกวัน
แต่วันแปลกที่ว่านังเต็นท์เริ่งเรื่องเลย
ก็คือ เราน่ะ เคย ชอบพี่นักอยู่ไง
มันก็เล่นตะโกนบอกเพื่อนเลย
เนี่ยแฟนแก มาร.ร.แล้ว กินข้าวร้านเดียวกับแกด้วย
บ้างเมิ..ง..งสิ
ตูไปเกี่ยวอะไรด้วยฟร่ะ..
เรื่องมันยังไม่จบแค่นี้
ก้พวกเราจะไปนั่งโต๊ะติดกับพี่เค้าประจำ
ทีนี่นังโซ่งมันตะโกนไปว่า "นัก"
รอบแรกพี่เค้าก็คงไม่ได้ยินหรอกมั้ง
รอบ 2 "นักสิทธิ์" เต็มยศเลยทีนี้
เป็นไงหล่ะ พี่เค้าก็หันมามองหน้ามันอ่ะสิ
สมน้ำน่ากรรมใดใครก่อ
เสร็จจากนั่นก็ขึ้นห้องตามปกติ
ในใจก็อยากเจอแพนอ่ะ
นังเต็นท์มันก็รับรองว่าเจอแน่ๆอ่ะ
เพราะวันนี้จะไปช่วยจัดบอร์ด ของ AIC
พอไปถึงก็ไม่เจอหรอก เลยนั่งทำแบบใจห่อเหี่ยว
นังเต็นท์นะ นังเต็นท์
จัดบอร์ดไม่ทันเสร็จก็มานั่งกินข้าวตึกหรั่ง
ทีนี่แหละ เซอร์ไพร์ส มากมายอ่ะ
เจอ แพน ด้วยอ่ะ
ตัดผมใหม่น่ารัก มากๆอ่ะ
รอเจอทั้งวันเลย เพิ่งมาเจอตอนจะกลับบ้านเนี่ยนะ
(แล้วเมิ..งอยากเจอมั้ย => อยาก - -*)
เจอแล้วก้ทักกันนึดนึงอ่ะ ด้วยสายตานะ
ไอ้เราเห็นเค้ามากับเพื่อนเยอะมากอ่ะ
นึกว่าจะมากับแท่งเสียอีก
นังเต็นท์บอกว่าแท่งมันไปเล่นเกมส์ไปแล้ว
แพน มันไม่เล่นหรอกเกมส์อ่ะ
กลางวันนัดกับเพื่อนว่าจะไป...
แมค พารากอน ที่ไหนได้
จบตรงราดหน้าตึกหรั่งจนได้
เพราะรอพวกมานยกบอร์ดมาลานจามฯ
นึกว่าบอร์ดทับตายกันไปแล้ว
นานมากมายอ่ะ จอร์จ
ก็เลยกินที่นั่นเลย ชั่งมันเหอะ
จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ไอ้เราก็มารอรถเมล์
ขึ้นได้ก็หลับเลย
ตื่นมาอีกทีก็กลับบ้าน
มาอัพนี่แหละ
หมดไปแล้วหนึ่งวัน
แล้วเจอกันใหม่อีกไม่กี่วันข้างหน้า
คิดถึงPeter PANเว้ย
ปล. คะแนนจะออกให้เร็ววันนี้แล้ว
ไม่รู้จะช่วยมันยังไงเลยอ่ะ
